• یک نقطه ثابت در مسیر خودروی جلویی‌تان در نظر بگیرید (مثلا یک تابلو یا درخت).
• زمانی که خودروی جلویی از آن نقطه عبور کرد، شمارش خود را به صورت “هزار و یک، هزار و دو، هزار و سه” شروع کنید.
• اگر طی این شمارش به نقطه‌ی نشانی رسیدید، فاصله‌ی شما مناسب است. اگر زودتر رسیدید، باید فاصله‌ی خود را از ماشین جلویی بیشتر کنید.

در شرایط خاص مانند هوای بارانی، برفی یا یخبندان، رعایت فاصله طولی بیشتری از حالت عادی بسیار مهم است. در این شرایط، می‌توانید به روش‌های زیر عمل کنید:
 

شرایط بارانی:

• در هوای بارانی، سطح جاده‌ها لغزنده می‌شود. بنابراین، فاصله‌ی بیشتری با خودروی جلویی رعایت کنید.
• سرعت خودرو را کاهش دهید تا در صورت نیاز به توقف ناگهانی، فرصت کافی برای ترمز زدن داشته باشید.

شرایط برفی:

• در هوای برفی، فاصله‌ی طولی باید بیشتر از حالت عادی باشد. از روش یک طول خودرو استفاده کنید و فاصله‌ی دو برابر طول خودرو را رعایت کنید.
• سرعت خودرو را به حداقل برسانید و با دقت رانندگی کنید.

    شرایط یخبندان:

• در هوای یخبندان، فاصله‌ی طولی باید حداقل ۶ برابر طول خودرو باشد. این به شما فرصت کافی برای توقف دادن خودرو در صورت نیاز می‌دهد.
• سرعت خودرو را به حداقل برسانید و با احتیاط رانندگی کنید.

به یاد داشته باشید که همیشه به شرایط جاده و هوا توجه کنید و با توجه به آن‌ها عمل کنید. رعایت فاصله طولی در همه شرایط، از تصادفات جلو به عقب جلوگیری می‌کند.